KimBLOGT: Trots in mijn bureaulaatje, naast de gelpennen

separator
Door Kimberly Muusse

Het was de vrijdagochtend na de looptocht ‘Avondvierdaagse’. In een fijne ochtendtemperatuur en goedgehumeurd liep ik het schoolgebouw binnen. Ik nam plaats aan mijn tafeltje. Zonnestralen drongen zich naar binnen. Trots, met opgeheven hoofd en met haar borst vooruit, liep mijn beste vriendin Priscilla de klas binnen. Zij had al haar medailles van de ‘Avondvierdaagse’ op haar T-shirt gespeld. Keurig strak hingen ze op een rijtje. Ik was diep onder de indruk en tegelijkertijd vond ik het gek dat ze dat had gedaan. onk_blogIk durf te wedden dat mijn mond openviel toen ik haar zag.

Mijn medaille van gisteravond had ik ook meegenomen, veilig opgeborgen in mijn bureaulaatje. De medailles van voorgaande jaren had ik thuis gelaten. Ik vond het jammer dat ik ze niet mee had genomen. Ik besloot het volgende jaar ook mijn medailles op te spelden en naast Priscilla de klas binnen te lopen.

Zo geschiedde. Zij aan zij liepen we het klaslokaal binnen, zoals we ook zij aan zij de ‘Vierdaagse’ hadden gelopen. Dit tafereel herhaalde zich ieder jaar. Hoewel er geen moment is geweest dat ik het haar kwalijk nam, was ik toch jaloers op Priscilla. Zij had altijd één medaille meer op haar borst gespeld dan ik. Ze was een jaar eerder begonnen met lopen. Ik liep met ietsje minder zelfvertrouwen dan haar het lokaal binnen.

Met denkfouten van een onzeker kind, die zwaarder worden naarmate ze ouder wordt, bleef Trots binnenin verborgen, verliezer van Bescheidenheid. Ik liep met steeds minder trots naast Priscilla de klas binnen. En evenals bij veel andere kinderen, moest de wil om te spelen plaatsmaken voor de wil om te presteren. Ik won grote schaatsbekers, maar verloor de aansluiting met de top. Een klein beetje winnaar was mij niet goed genoeg. Pas als winnaar van alle winnaars, zou het genoeg mogen zijn, zou ik genoeg mogen zijn. Doorzettingsvermogen. Perfectionisme. Fun is iets wat bij een sporter snel zoek kan raken en op mijn negentiende vond ik het dan ook mooi geweest. Ik knalde alle prijzen in de kast: ‘Snel vergeten die handel!’

Gelukkig werd ik al snel verliefd op de marathonsport. En hoewel ik geen wedstrijd uitreed, wist ik dat ik er goed in zou worden. Ik kocht een fotolijstje voor als ik mijn eerste podiumplek zou bereiken. Het lijstje wat ik kocht was voorzichtig zilver, nog geen goud.

Na heel veel jaren was daar dan eindelijk het moment dat ik fotolijst zou mogen vullen. Het was mij gelukt om het podium te beklimmen, onder barre omstandigheden (lees: -22 graden) en ik had het af moeten leggen tegen dames waar ik enorm tegen opkeek. En ook hier sprak ik vol bescheidenheid over mijzelf voor de camera’s! Ware het niet dat ik ook mijn zilveren fotolijst was vergeten, omdat het zolang geduurd had voordat ik podium reed.

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met het opruimen van onze bovenverdieping. Een nieuwe vloer leggen in een woning waar je al een aantal jaren in bent getrokken, is een absolute niet-aanrader. Chaos.

Ik vond daar een vergeten doos vol met  grote bekers. Glimmertjes in het kantoor. Overal. Ze drongen mijn ogen binnen. Ik wilde de doos zo de vuilnisbak in flikkeren. Mijn ouders hoorden het en werden kwaad: ‘Dan breng je ze maar hier!’

De doos stond vervolgens weken in mijn huiskamer en op een dag besloot ik de prijzen toch te bekijken. Ik stond versteld van wat ik had gepresteerd als kleine langebaner. Ik wist niet dat ik zoooo goed was geweest! Waarom had ik dat nog nooit beseft?

De les kennen we wel: ‘Geluk draait niet om het winnen van prijzen’.

Maar, wat gebeurt er met sporters die de prijzen verstoppen?

Mijn mooiste medaille krijgt voortaan een zichtbare plek in het nieuwe kantoor en zal daar hangen met de mentaliteit van borst-vooruit en check-mijn-nek!

De bekers krijgen een fijne bestemming door recycling bij de skeelervereniging.

Heb je toevallig een origineel knutsel-idee voor de bekerplaatjes? Ik hoor het graag van je!

Sportieve groet,

Kim

Over KimBLOGT:

Naast marathonschaatsen bij Team Lasaulec is Kimberly sportpsychologe en heeft ze een eigen bedrijf. MaxiMental helpt iedereen die wil leren beter te presteren of nog een stukje zou willen groeien. Kimberly werkt met sportmensen van recreatief niveau tot wereldklasse, maar werkt ook met mensen in het bedrijfsleven.

KimBLOGT is een onderdeel van Kimberly haar eigen website:

maxi-mental-logo

Bericht delen via: